Ubiegając się o kredyt hipoteczny możemy otrzymać negatywną decyzję instytucji finansującej ze względu na nieodpowiedni poziom DTI. Znajomość tego wskaźnika staje się tym bardziej istotna w świetle Rekomendacji T, która od niedawna obowiązuje na rynku bankowym.

DTI to w rozwinięciu „debt to income”, czyli dosłownie „dług do dochodu”. W kontekście kredytowym należy go tłumaczyć jako współczynnik sumy zobowiązań do bieżącego dochodu netto. Podczas liczenia zdolności kredytowej w banku bierze się pod uwagę zobowiązania bieżące zsumowane z ratą kredytu, o który się ubiegamy. Warto zwrócić uwagę, że przy kredytach walutowych do wysokości zobowiązań banki zwyczajowo dodają 20%, aby zabezpieczyć się na wypadek wahań kursowych.

Zgodnie z najnowszą rekomendacją KNF-u wskaźnik DTI może maksymalnie wynieść 50% (przy dochodach poniżej średniej krajowej) lub 65% (przy dochodach powyżej średniej krajowej). Bank chcący udzielić kredytu lub pożyczki może nas więc maksymalnie obciążyć ratą, która nie spowoduje przekroczenie tego wskaźnika.

Przykład: Suma dochodów netto: 4000zł
Rata pożyczki (w PLN): 600zł
Rata kredytu hipotecznego, o który się ubiegamy: 1800 (ok. 430.000zł w CHF)
DTI = (600+1800+20%*1800)/4000
DTI > 65%
Brak pozytywnej weryfikacji zdolności kredytowej

Debt to income zdaje się więc wyznaczać racjonalną granicę maksymalnej raty łącznych zobowiązań. Nowa Rekomendacja T zdaję się potwierdzać tę tezę, ustanawiając maksymalny wskaźnik DTI na 50%, co w przyszłości uchroni może skłonne do ryzyka jednostki przed nadmiernym zadłużeniem.

Autorzy: Jan Bijas